Wednesday, October 4, 2017

კულინარიული სნობიზმის ტიპები

კულინარია საქართველოში უფრო და უფრო პოპულარული ხდება. ჯერ კიდევ 5 წლის წინ, მზარეულობა არც ისე სასახელო საქმიანობად ითვლებოდა, დღესდღეობით კი  ერთ-ერთი ყველაზე პრესტიჟული პროფესიაა. კვების უამრავი ობიექტის გახსნასთან ერთად, არჩევანიც გაიზარდა და შესაბამისად, კვების კულტურა  გამოგვიმუშავდა. უფრო და უფრო რთული ხდება გადაწყვიტო "რა ჭამო" და "სად ჭამო".

ამ ყველაფერმა კი კულინარიული სნობების ჩამოყალიბებას შეუწყო ხელი. რომლებიც ხანდახან აუტანლებიც კი ხდებიან თავიანთი სპეციფიკური კულინარიული ხასიათის გამო. შესაძლოა, ქვემოთ მოყვანილ რომელიმე ტიპში საკუთარი თავი ამოიცნოთ, ან სულაც - რამდენიმე კატეგორიაში ერთად აღმოჩნდეთ (მე ნამდვილად ასე ვარ).



 1. "მე ახალი არ მინდა, ძველი მირჩევნია" - ყოველგვარი ახალი კერძის თუ გემოს მიმართ სკეპტიკურად განწყობილი ადამიანები, რომლებისთვისაც სიახლე ძალიან რთულად მისაღები, ან საერთოდ მიუღებელია. ქათამი ანანასით? ანუ ტკბილი ქათამი? როგორ შეიძლება ეგ მოგეწონოს? რად მინდა ტკბილი ქათამი, როცა შქმერული გვაქვს, ჰეჰეჰე.

2. მოდის ხმას აყოლილები -  ისინი მუდმივად აღმოაჩენენ რაღაც ახალ პროდუქტს, რომელიც მსოფლიო ასპარეზზე დიდი პოპულარობით სარგებლობს. როგორც წესი, ეს პროდუქტი ყველაზე სასარგებლო რამ არის და უამრავ ნივთიერებას შეიცავს, რომელიც ორგანიზმისთვის აუცილებელია. მოდის ხმას აყოლილები ყოველ დილით კინოათი საუზმობენ და თითოეული საუზმე სადღაც 20 ლარი უჯდებათ.

3. Viva la evolucion - ეს ადამიანები არა მარტო ჭამას, არამედ ყველაფერს ევოლუციის კუთხით უდგებიან. "ადამიანი დასაბამიდან უმ ხორცს ჭამდა, მარილს არ მოიხმარდა,  ორგანიზმისთვის ესაა ნორმალური, ამგვარ საკვები უნდა მიიღოს და არა სანელებლებით გატენილი რაღაც. დამატებითი ინგრედიენტები საერთოდ არ ჭირდება ორგანიზმს". ისინი ოდნავ მოხარშულ, ოდნავ შემწვარ, უმარილო ხორცს მირთმევენ და ამაყობენ, რომ ევოლუციურად სწორად იკვებებიან. მაშინ, როცა, ევოლუციის შედეგი 10 და 20 წელში არ გამოჩნდება, ანუ მათ კონკრეტულ ცხოვრებაში  ვერაფერ ცვლილებას დანახავენ. მაგრამ მაინც, მომავალი კაცობრიობისთვის კარგ საქმეს აკეთებენ.

4. სინდისის ხმა - ისინი ძირითადად ვეგანები ან ვეგეტარიანელები არიან და მაშინ, როცა ჩანგალზე წამოცმულ სტეიკის ნაჭერს პირისკენ წაიღებ, სინდისის ხმა მზადაა, სახეზე რომელიმე ცხოველის დაკვლის სისხლიანი ვიდეო აგაფაროს და გაგახსენოს, რომ ადამიანი ყველაზე სასტიკი არსებაა, შენ კი ლეშისმჭამელი ხარ.

5. Wannabe სწორი ადამიანები (ანუ დაახლოებით არშემდგარი ზედა კატეგორია) - "ვაპირებ ვეგეტარიანელი გავხდე, ალბათ იანვრიდან დავიწყებ, ოღონდ 15 იანვრიდან. მანამდე ახალი წლებია და საცივზე/გოჭზე თავს ვერ შევიკავებ". მათ ძალიან უნდათ, რომ თანამედროვე საზოგადოებისთვის კაი ტიპები იყვნენ, რაც თავისთავად გულისხმობს ცხოველთა სიყვარულს. მაგრამ არ გამოსდით, იმიტომ რომ ყველანაირი ცხოველი უყვართ, მათ შორის, მწვადის ან ქაბაბის სახით.

6. ელიტური მჭამელები - მათთვის მნიშვნელოვანია, ვის მიერ ან სად არის მომზადებული კერძი და რამდენად ჯანსაღი და ხარისხიანი ინგრედიენტებია გამოყენებული. შეუძლიათ, ქოთნის ლობიოში სოლიდური თანხა გადაიხადონ, თუ ეს ლობიო პრესტიჟულ რესტორანშია მომზადებული და არ აქვს მნიშვნელობა, რამდენად გემრიელი იქნება. შესაძლოა, უკეთესი ლობიო მცხეთაში იყოს, მაგრამ იქ პლებეებთან ერთად ხომ არ დასხდებიან?

7. უცხოეთში ნაჭამები - ისინი შემთხვევას არ უშვებენ ხელიდან, რომ აღნიშნონ სად რა აქვთ ნაჭამი. სოციალურ ქსელში უცხოეთში მყოფ ფრენდს ჩექინზე აუცილებლად მიუწერენ: "ამა და ამ რესტორანში ხბოს ხორცი ნაღებით და სატაცურით ჭამე აუცილებლად, მერე გადადი XY რესტორანში და ყავა გოგრის და დარიჩინის არომატით დააყოლე, მერე ამა და ამ ქუჩაზე გაიარე და ამა და ამ საფუნთუშესთან ღრმად შეისუნთქე იქიდან გამომავალი სურნელი, აი მაშინ შეიგრძნობ ნამდვილ პრაღას (აქ ჩასვით ნებისმიერი სხვა პოპულარული ქალაქი)!" მოკლედ, ისინი საერთოდ არ გეკითხებიან, რა გიყვარს, დიდად არც იმას დაგიდევენ, რასაც მოგწერენ, შეჭამ თუ არა. მთავარია, აღნიშნეს, რომ ამ ქალაქში თავადაც ნამყოფები არიან და უჭამიათ.

8. შინაური შეფები - ისინი ამზადებენ სახლში. შეიძლება არც ისე კარგად, შეიძლება არც ისე ბევრს. მაგრამ ამას მნიშვნელობა არ აქვს - მთავარია, რომ მუდმივად გვახსენებენ ამის შესახებ პირადად, ფეისბუქზე, ინსტაგრამზე.. ჩვენ მუდმივად ვისმენთ მათი მომზადებული კერძების ისტორიებს, განსაკუთრებით, სადმე რესტორანში ყოფნისას, ყველა კერძს თან ახლავს მათი კომენტარები, თუ როგორ კარგად, ან უკეთესადაც კი ამზადებენ ისინი ამ კერძს. ისინი ცდილობენ, თავიანთი გამოცდილება ხალხში გაავრცელონ და დაუღალავად გვასწავლიან რეცეპტებს: შემწვარი ქათმის ფილე ბროკოლით, სტაფილოთი, ბულგარულით და ხახვით, რომლის რეცეპტიც თავად სათაურშია, მაგრამ მაინც დაუღალავად, დაწვრილებით აღგვიწერენ თითოეულ საფეხურს.

9. პეროფობები - ყველა მეტ-ნაკლებად ძვირადღირებულ რესტორანზე მოსაზრება აქვთ რომ "ეგ ადგილია პეროა! "საკმარისი პერო არ მაქვს, რომ მანდ წამოვიდე." სინამდვილეში საქმე უფრო ფულის, ვიდრე პეროს არქონაშია. მათთვის ყველა ადგილი, სადაც კერძის მაქსიმალური ღირებულება 10-15 ლარს სცდება "პეროა" და მუდმივად დაცინვით მოიხსენიებენ.

10. ინსტა-ადამიანები - ისინი დაუღალავად იღებენ კერძის ფოტოებს ათასი რაკურსით, თითო რაკურსის რამდენიმე ფოტოს, მანამ, სანამ კერძი არ გაცივდება. გაგიმართლათ, თუ კერძი საერთო არ არის და მხოლოდ მათ ეკუთვნით, თორემ სხვაგვარად მოცდა მოგიწევდათ - ისინი ერთი ლუკმის აღების ნებასაც კი არ დაგრთავენ, სანამ გადაღებას არ მოათავებენ. შემდეგ კი გადაღებული ათასი ფოტოდან ის ერთადერთი შეირჩევა, რომელსაც ინსტაგრამზე მოხვედრის ბედნიერება ელოდება. ფილტრების დამღლელი შერჩევის შემდეგ კი ფოტო სააშკარაოზე უამრავი ჰეშთეგით გამოდის.

Wednesday, August 30, 2017

Fall in love with Batumi

ქალაქები რაღაც ერთი ნიშნისა თუ მოვლენის გამო მიყვარდება. შეიძლება ეს იყოს ფილმი ან უბრალო, ქვაფენილით მოკირწყლული ქუჩა.
ბათუმი რამ შეგაყვარაო, რომ მკითხოთ, დაუფიქრებლად გიპასუხებთ რომ - ბიაფმა. კინოფესტივალმა, რომელსაც ბოლოს 2013 წელს დავესწარი.

მას შემდეგ იქ წასვლას ყოველ წელს ვგეგმავდი, მაგრამ უშედეგოდ. თუმცა ეს სულ სხვა ამბავია, ახლა წლევანდელ ბიაფზე უნდა მოგიყვეთ.


წლევანდელი, მე-12 ბათუმის კინოფესტივალი, 17-25 სექტემბერს გაიმართება. საკონკურსო ფილმების სიაში 10 ფილმია წარმოდგენილი. ის ფილმები, რომლებმაც განსაკუთრებით დამაინტერესა, გავამუქე და გვერდით კომენტარები მივუწერე:

1. პატიოსანი კაცი, მოჰამად რასულოფ, ირანი. [ტრეილერი]
2. ჩიტები მღერიან კიგალიში, იოანა კრაუზე, ქშიშტფ კრაუზე, პოლონეთი. [ტრეილერი]
3. Claire Obscure, იეშიმ უსტაოღლუ, თურქეთი/პოლონეთი/საფრანგეთი. [ტრეილერი]
4. დედე, მარიამ ხაჭვანი, საქართველო/კატარი - ქართული ფილმი სვანეთსა და იქაურ ტრადიციებზე. სავარაუდოდ, მძიმე სანახავი იქნება.  [ტრეილერი]
5. ნაზი არსება, სერგეი ლოზნიცა, უკრაინა/გერმანია/ჰოლანდია/რუსეთი/ლიტვა - ქალი ქმრის სანახავად მიდის ციხეში, მაგრამ ვერ პოულობს. [ტრეილერი]
6. როგორ წაიყვანა ვიქტორ „ნიორმა“ ალექსეი მოხუცებულთა თავშესაფარში, ალექსანდრე ჰანტი, რუსეთი - ტრეილერმა Everything is illuminated მომაგონა, ფერებიც ლამაზია და რუსული კინოს ესთეტიკა ეტყობა. [ტრეილერი]
7. იუპიტერის მთვარე, კორნელ მუნდრუზო, უნგრეთი/გერმანია - ერთ-ერთ მთავარ როლს მერაბ ნინიძე თამაშობს. თან საიფაია, ასე რომ, I'm in.  [ტრეილერი]
8. მეტი, ონურ საილაკ, თურქეთი. [ტრეილერი]
9. წვეულება, სალი პოტტერ, დიდი ბრიტანეთი - ბრიტანული კინო, კარგი მსახიობებით. [ტრეილერი]
10. აფრენა, მაჰეშ ნარაიანი, ირანი. [ტრეილერი]

 ასევე ფესტივალზე ნაჩვენები იქნება ანდრეი ზვიაგინცევის გახმაურებული ფილმი "უსიყვარულო". ჯერ არ მინახავს, ფესტივალს დაველოდები.

ჩვენებები კინოთეატრ "აპოლოში", სასტუმრო “Wyndham” საკონფერენციო დარბაზში და ერას მოედანზე, ღია ცისქვეშ გაიმართება, ფესტივალზე დასწრება წელსაც უფასოა. "აპოლოში" მხოლოდ უფასო ბილეთის აღება მოგიწევთ, რომელიც ადგილების კონტროლისათვის არის საჭირო.

წავიდეთ ბათუმში!

Friday, August 18, 2017

კვირის ბოლოს


ხელი აწიეთ ვის გიყვარდათ ბავშვობაში ფილმი "მუმია"? (მე, მე!)

პირველად ბავშობაში, ტელევიზორში ვნახე და მას შემდეგ გამიტაცა. ვიდეოკასეტა ვიყიდე და გამუდმებით ვუყურებდი. შემეძლო ყოველდღე მენახა, ისე, რომ არ მომებზრებოდა.
ვოცნებობდი, ო'კონელთან, ივისა და ჯონათანთან ერთად მეც გადამხდენოდა თავგადასავლები. თუმცა, სამ მთავარ გმირთან ერთად, გამორჩეულად საყვარელი პერსონაჟი მაინც არდეთ ბეი იყო. მეორე ნაწილიც თითქმის იგივენაირად მიყვარს, აი მესამე კი წესიერად ნანახიც არ მაქვს. რეიჩელ ვაიზის გარეშე ეს ფილმი ვერ წარმომიდგენია.
დღეს ფილმი ამ სახალისო სტატიამ გამახსენა. თუ თქვენც გიყვართ მუმია, წაიკითხეთ.


* * *
პიკნიკი გზის პირას

წუხელ დავასრულე სტრუგაცკების პიკნიკი გზის პირას კითხვა.


შესანიშნავია. ერთ-ერთი იმ წიგნთაგანია, რომლის განწყობაც წიგნის დახურვის შემდეგაც მოგყვება. დილით რომ გავიღვიძე, ჯერ კიდევ მქონდა შემორჩენილი.


* * *





როგორ გადაიღებდა სპაგეტის მომზადების პროცესს ტარანტინო? თუ უფრო ვეს ანდერსონის ესთეტიკა გაინტერესებთ?
როგორ იქნებოდა საჭმლის მომზადების ვიდეოები ამ და კიდევ სხვა რეჟისორების თვალით, შეგიძლიათ ნახოთ აქ.


საინტერესო შაბათ-კვირას გისურვებთ!

Tuesday, August 8, 2017

დაბრუნება



ჰეი, ჰეი! It's been a while, რაც ბოლოს გამოვჩნდი. სინამდვილეში არსად წავსულვარ, ხშირად ვიხედებოდი აქ და ვწუხდი, რომ აღარაფერს ვწერდი.

ორი ძირითადი მიზეზი, რატომ არ ვაქტიურობდი:

1. ამ ბლოგის მიმართულება გაურკვეველი მაქვს. თავიდან უფრო გასართობ და მოკლე პოსტების საწერად შევქმენი და ასეც ვიქცეოდი. მერე აქტივობა შევამცირე, ბოლოს კი მთლიანად სირბილზე გადავრთე.
2. მეორე ბლოგზე ვწერდი (ვწერ) აქტიურად, იქ რამე ვალდებულება არ მაქვს, თუ რაზე უნდა იყოს პოსტები, რასაც მინდა, დავწერ. არც აქ მაქვს, პრინციპში, მაგრამ ყველა თემაზე, რაც თავში გამივლის, წერა არ მინდა.


მინდა, ბლოგს მეორე სიცოცხლე შთავბერო. თემატიკა ისევ ზოგადი იქნება, ანუ ჩემი ინტერესების გარშემო იტრიალებს.

ვეცდები, კვირაში მინიმუმ 1 პოსტი მაინც დავწერო. ყოველი კვირის ბოლოს ამ ერთი პოსტით გაგიზიარებთ ყველაფერ საინტერესოს, რაც კვირის განმავლობაში ინტერნეტში ვნახე.
+ სხვა პოსტები, რომლებიც მომაფიქრდება.


შეხვედრამდე!

Wednesday, March 22, 2017

Wings For Life

რამდენიმე დღეა ამ პოსტის ფანჯარას ვხსნი და ვფიქრობ, როგორ დავიწყო.
პირველ რიგში, ალბათ ყიჟინით - Wings for Life საქართველოში ბრუნდება! ვინც არ იცის, რატომ ვყიჟინებ: წელს საქართველო ამოიღეს ამ რბენიდან, მაგრამ შემდეგ კეთილი ადამიანების ჩარევით, რედ ბულის ეს ივენთი კვლავ დაგვიბრუნდა.
(ვინც საერთოდ არ იცის, რა არის Wings for life - დააჭირეთ აქ)

ვერ აღვწერ, როგორი დიდი გულისწყვეტა იყო, როცა 2017 წლის ივენთზე რეგისტრაციები დაიწყო და ლოკაციებს შორის საქართველო ვეღარ ვიპოვე. მითუმეტეს ვერ აღვწერ, რა დამემართა, როცა გავიგე, რომ საქართველო ისევ დაემატებოდა ივენთის ლოკაციებს (ამ ორ მოვლენას შორის რამდენიმე თვიანი შუალედი იყო). ჰო, კარგი, ვაღიარებ - ვიტირე.

საქართველოში არც ისე ბევრი რბენა იმართება ხოლმე, მაგრამ მათ შორისაც სხვა ყველგან, მხოლოდ მორბენლები იღებენ მონაწილეობას ("მორბენლებში" ვგულისხმობ ხალხს, ვინც ხშირად და სტაბილურად დარბის). Wings for Life ალბათ ერთადერთი რბენაა ჩვენთან, რომელიც აერთიანებს ყველას, განურჩევლად ყველაფრისა - სპორტსმენებს, მორბენლებს, ქაუჩ ფოთეითოებს და ა.შ

ქაუჩ ფოთეითოზე გამახსენდა, მეც ამ უკანასკნელის ერთ-ერთი წარმომადგენელი ვიყავი, როცა 2015 წელს კახეთში ძალიან ამაყად გავემართე Wings for life-ზე სარბენად და ვამბობდი, მთავარია მონდომება და ძალიან ბევრს ვირბენ-მეთქი. რა თქმა უნდა, პირველივე კილომეტრზე მივხვდი, რომ მონდომებაზე უფრო  მთავარი ფიზიკური მომზადება, გამძლეობა და სწორი სირბილი იყო, რომელთაგან მე არც ერთი გამაჩნდა.
ამიტომ მიყვარს განსაკუთრებულად Wings for Life - ამ ივენთის წყალობით, ქაუჩ ფოთეითოდან მორბენლად ვიქეცი.

ჰო, კარგი, ვაჭარბებ, მორბენალი არ ვარ. უფრო სწორად, დამწყები მორბენალი ვარ.

ნუ, დამწყებზე ცოტა მეტი.

დღეს ვფიქრობდი, მაინც რა არის მთავარი მიზეზი, რატომაც მიყვარს სირბილი-მეთქი. ნუ, ჯანმრთელობისთვის სასარგებლოა და ბლა ბლა ბლა-ს გარდა.
ჰოდა მივხვდი - შეჯიბრის გამო. პირველ რიგში რაც გაიფიქრეთ, ამას არ ვგულისხმობ. სირბილისას სხვებს არ ეჯიბრები, არავის გასწრებას ცდილობ. შეჯიბრი ყოველთვის საკუთარ თავთან გაქვს - დღეს რამდენს შევძლებ, ვიქნები თუ არა უკეთესი, ვიდრე გუშინდელი მე? 
ხან გუშინდელ მეზე უკეთესი ხარ, ხან კი ისეც ხდება, რომ პირველივე კილომეტრზე იკეცები.
მაგრამ მაინც, ამაზე აზარტული და საკაიფო (აქ სლენგს არ ვგულისხმობ, პირდაპირი მნიშვნელობით კაიფია) არაფერია (გემრიელი პიცის უზარმაზარი ნაჭერიც კი).

ხოდა, არ დაიზაროთ, ახლავე შედით ამ ლინკზე და დარეგისტრირდით. რეგისტრაციის საფასური 30 ლარია და ეს თანხა მთლიანად ზურგის ტვინის დაზიანების კვლევებს ხმარდება.